به گزارش پایگاه خبری مردمی ها، یونس عرب افزود: «میزان واردات داروهای خارجیِ بیماران تالاسمی خیلی کم است و نیاز بیماران داخل کشور را رفع نمیکند».
این در حالی است که تولیدات داخل به گفته او هر چند هیچ کمبودی ندارد، اما کیفیت پایین و عوارض بالایی برای بیماران دارد. از جمله؛ عوارضی پوستی، درد در محل تزریق، عدم اثربخشی دارو و … . در این میان آمار انجمن تالاسمی هم نشان میدهد که حدود ۴۰ درصد این بیماران اعلام میکنند که داروی ایرانی قادر به دفع آهن خونشان نیست یا عوارض جانبی دارد.
کمبود دارو و اختلال در زنجیره تامین دارو؛ هشداری است که بارها و بارها از سوی متخصصان این حوزه داده شده بود، اما به نظر میرسد هر سال عدد اعلام شده از سوی دستاندرکاران این حوزه مبنیبر کمبود دارو بزرگتر میشود
موضوع افت کیفیت دارو
در این میان افت کیفیت داروی تولید داخل برای اغلب بیماران موضوع مهمی است که نمیتوان از کنار آن به سادگی عبور کرد. احمد میرفضائلیان، متخصص داروسازی، فروردین امسال با اشاره به چالشهای صنعت داروسازی که به افت کیفیت داروها منجر میشود، به پایگاه خبری بازار گفت: «این نگرانی وجود دارد که معضلات صنعت دارو به کیفیت محصولات ضربه بزند. ضربهای که نهتنها شرکتها را به سمت کاهش هرچه بیشتر تولید و در نهایت ورشکستگی هدایت میکند، بلکه کلا باعث کاهش اعتماد مردم به تولیدات داخلی میشود و اگر برای آن از امروز چارهاندیشی نشود، در آینده بحرانی بزرگ ایجاد میکند».
قصه تکراری داروی بیماران هموفیلی
اما گروه دیگری از بیماران خاص که جمعیتشان در کشور کم هم نیست، همین قصه تکراری کمبود دارو را تجربه میکنند. گزارشهای منتشر شده در رسانهها نشان میدهد این روزها بیماران هموفیلی در بسیاری نقاط با مشکل تامین داروی مورد نیاز خود روبرو هستند. به طوری که برخی از آنها به دلیل عدم دسترسی به داروهای ضروری که باید به صورت مستمر مصرف کنند، مجبور به بستری شدن در بیمارستان میشوند. به گفته این گروه از بیماران، در حالت استاندارد و حتی بدون بروز خونریزی هر بیمار باید به صورت مداوم از دارو استفاده کند، اما به دلیل کمبود دارو، اغلب این بیماران تنها هنگام خونریزی اقدام به مصرف دارو میکنند. این در حالی که مصرف غیرمداوم دارو سبب تحلیل عضله و مفصلها شده و این دسته از بیماران را به صف متقاضیان تعویض مفصل اضافه میکند.
در همین باره احمد قویدل، مدیرعامل سابق کانون هموفیلی ایران معتقد است: «ما نباید در سنگری به نام «حمایت از تولید داخلی»، از هر محصولی که حتی به ضرر بیتالمال و سلامت مردم است، دفاع کنیم. بیتوجهی به بهبود کیفیت محصول و عدم استقبال از داروهای نوین صرفاً به این دلیل که هنوز در کشور ساخته نمیشود، همان بلای صنایع خودروسازی را بر صنایع دارویی نازل میکند و نهایت به دولت تحمیل میشود از شرکتهای داروسازی به دلیل اشتغالزایی و اتصال آنها به زنجیره طلایی طلبکاران دولت حمایت بی چون و چرا شود».
این داستان البته به اشکالی دیگر در خصوص بیماران مبتلا به سرطان با کمبود داروهایی مانند داروهای اندوکسان واتو پوزاید و بیماران دیالیزی با کمبود داروی رناژل و بیماران پیوند کلیه با کمبود داروی ساندیمون و بسیاری دیگر از بیماران هم تکرار میشود. داستان پر رنجی که برای این گروه از بیماران با شرایط ویژه میتواند به آسیبهای جسمی یا حتی جانی بینجامد.
Saturday, 7 September , 2024