پایگاه خبری مردمی ها

کشور در بحران آب فرو رفته؛ تهران در جیره‌بندی خاموش است. دولت به‌جای هشدار‌های احساسی و توصیه به داشتن «مخزن خانگی»، باید همین امروز بسته‌ اضطراریِ آزموده‌شده را اجرا و با مردم شفاف حرف بزند: برای نمونه همان روند ۵۰ لیتر/نفر/روز، همراه با نقشه زمان‌بندی، تعرفه بازدارنده، تعمیر نشت‌ها و منابع اضطراری. هرچیز جز این، مدیریت بحران نیست و تنها مدیریت کمبود و انتقال ریسک به خانواده‌ها و شهروندان بی دفاع ایرانی است.

پایتخت نشینان اکنون خود قربانی‌اند، نه مقصر و تا زمانی که حکمرانی آبی اصلاح نشود، حتی بارش‌های پُرآب هم نجات‌دهنده نخواهند بود. افسانه‌ای که برای دهه‌ها در گوش مردم تکرار شده حالا اثرات سنگین خود را به رخ می‌کشد؛ ایران هیچ گاه کشور پرآبی نبوده و نیست و اتفاقا از دهه ۶۰ نیز مشخص بود که منابع آبی ایران توان و کشش چنین جمعیتی را ندارد.

روزنامه اطلاعات نوشت: با تجربه‌ای که از حاکمیّت یکدست به دست آمده، همگان حتی در سطح بالای نظام به این نتیجه رسیده‌اند که خالص‌سازی و حکومت یکدست، راهکار کارآمدی برای اداره کشور نیست.

سید محمدعلی ابطحی نوشت: آقای رئیسی به شوخی گفت «استثنائا این دفعه خوب حرف زدی.» منم لازمه بگم استثنائا این دفعه خیلی خوب حرف زد. به خصوص وقتی گفت «نظر ما این است که همه تایید شوند مگر آنان که با دلیل جدی و قانونی نمی‌توانند شرکت کنند.» در حقیقت زیر آب عدم احراز صلاحیت را زد.

​حسین انصاریان مفسر قرآن کریم و استاد حوزه علمیه اظهار داشت: روش اسلام اینگونه است که خداوند به پیامبر(ص) می‌گوید هر مخالفی را بپذیر، به آنها توهین نکن، آنها را طرد نکن و همچنین از گفت‌وگو محروم نکن چرا که انسان آزاد آفریده شده و همه بندگان من حق حرف زدن دارند حتی اگر مخالف خدا سخن بگویند اما به آنها بگو که بر اساس دلیل سخن بگویید.

دادستان کل کشور گفت: برخی از ما مسؤولان در ایجاد زمینه‌هایی که موجب بهانه شود هم مقصریم آن کسی که اختلاس می‌کند، در مراجعات مردمی با مردم بد برخورد می‌کند، حقوق عامه مردم را زیرپا می‌گذارد، در ادارات و دستگاه قضایی و هر جایی که وابسته به نظام است به‌گونه ای برخورد می‌کند که موجب آزرده خاطر شدن یک شهروند عزیز می‌شود در این گناه شریک است.

یکی از موضوعاتی که توجه کاربران را به خود جلب کرد، سرنوشت حسین عبدالباقی مالک متروپل آبادان است. از همان لحظه ریزش ساختمان، مطالب مختلفی راجع به رشوه توسط مالک متروپل آبادان در رسانه‌های اجتماعی منتشر می‌شد که حکایت از فسادی بزرگ پشت این ساختمان داشت و همین امر حساسیت کاربران نسبت به مالک متروپل را افزایش داده بود.

در روزهایی که صداوسیما باید با دعوت از مسئولان بابت گرانی‌های سرسام آور توضیح بخواهد، آقای خبرنگار به همراه خانم زنگ آبادی به فروشگاه می‌رود تا مثلا برای یک ماه آینده خرید کرده و نشان دهد یارانه پرداختی بعد از خرید، اضافه هم می‌آید!

این، دقیقاً حکایت کسانی است که برای تحریم‌ها تره هم خرد نمی‌کنند و مشغول رجزخوانی و خط و نشان کشیدن برای این و آن هستند در حالی که مردم گرفتار فقرند و در پیچ و خم زندگی روزمره گرفتار و درمانده.

مساله به «گران شدن داروها» محدود نمی‌شود؛ خروج از شمول بیمه‌ها، مصیبت بزرگ دیگری است که در تلفیق با حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی دارو، کالایی‌سازی درمان را تشدید کرده و کارگران و بازنشستگان را از حقِ بر درمان رایگان محروم ساخته است، محرومیتی که از زمان تصویب قانون الزام تامین اجتماعی سابقه نداشته است.